ik was dus een zalig weekske aan de zee
(met oudjaar zijn we trouwens terug weg)
maar ik moest op vrijdag wel terug zijn
want ik deed mee met de Halloweentocht
van de oudleidsters
in Weerde moeten ze niet komen zingen op Halloween
haribo mag nog zo veel proberen
hier komen de kinderen zingen op 11 november
heel den dag door
mijn mand met tof snoep staat al klaar:
snoep-ogen
rollekes met wel 8 chicken (kauwgom)
snoep-pizza
dus op Sintemetten zijn wij heel gul
maar op Halloween moeten ze niet beginnen
maar allé
langs den andere kant
dat verkleden en griezelen
is toch wel plezant
dus organiseren wij een wandeling
waar onderweg wat griezelige en enge dingen te beleven zijn
wij kregen met twee de opdracht:
darmen-etende-zombie
uit te beelden
ik moest dus aan darmen geraken...
een collega op school
slachtte juist die week hun koe
(ja wij wonen echt nog in een boerendorp hè)
en die wou gerust wat darmen overhouden voor mij
maar dat vond ik wat vies
ik vond een andere tip:
nylon kousen vullen met confituur
maar vreesde dat dat een plakkerige boel ging worden
dus ik knutselde zelf iets
keukenrol
ketchup
en huishoudfolie
werd dit:
de vriendin trok een hemd aan van de man
ik schminkte mij als een zombie
nog een namaakbijl
en het spektakel kon beginnen !
we moesten om 17.30 aan onze post klaarzitten
we zetten kaarskes
er was griezelmuziek
(den eerste keer
dat we dat ceedeeke hoorden:
waauw tof!
maar na 38 keer dezelfde nummerkes
kwamen ze ons oren uit !!!)
vriendinneke ging op de grond liggen
achter een haag
ik hakte dan zogezegd in haar buik
en haalde er dan darmen uit
ja...
het moet wel griezelig zijn hè
wij zaten dus klaar
en klaar
en klaar....
maar er passeerde niemand
tja...
de tocht begon wel pas om 18 uur
en wij zaten ver over den helft...
dus normaal was het wel
maar we waren toch ook wat ongerust
er zou toch wel volk komen...
spijtig genoeg
hadden we voor onszelf
niets meegenomen om te drinken
behalve 1 fleske water
eigenlijk was het plan
om zo een fleske van iets straf
bij ons te hebben
niet persé omdat we het lekker vinden
maar gewoon:
om ne keer STOUT te doen
maar bij brave trezekes
hadden daar dus niet aan gedacht
gelukkig
na ongeveer een uurtje wachten
kwamen de eerste wandelaars
en ze bleven komen
want er kwamen er in totaal 670 !!!
en dit kregen ze bij ons te zien
doe uw ogen dicht
als ge niet tegen bloed kunt !
die rode verf
hangt trouwens nog op mijn handen...
allé het was geslaagd
ze vonden het
EIKES !!!
ZO VIES !!!
OOO NEEEEEEE !!!!
een scoutsleidsterke
tegen haar mannekes:
"kindjes, niet kijken!!!!!"
van een koppelke dat passeerde
deden we de jongen zo hard opspringen
dat we denken dat het meiske het gaat uitmaken
zo ne schrikschijter
er waren twee meisjes
die heel hard begonnen gillen
en uit elkaar stoven
de ene liep verder
en de andere liep terug
en die andere dierf ons bijna geen twee keer passeren
we hoorden achteraf
dat er toch een paar kinderen
's nachts van gedroomd hadden
oei oei
heel grappig was ook
als er kinderen van de school waren
en ik die hun naam noemde
hihi
soms heb ik toch een slecht karakter hè
zelf hebben we vooral heel hard gelachen
ook toen ongeveer na den 300ste wandelaar
de darmen "loskwamen"
ze vielen uit elkaar
ik moest echt voorzichtig zijn
maar ik had pertang
een lang stuk gemaakt ?
en toen ontdekten we
dat de darmen
helemaal tot in Marianne haar mouw
waren gekropen
tot aan haar ellebogen begot!!!
allé
ons bijdrage was geslaagd
ik had trouwens met nog iets anders meegewerkt
de organisatrices
(twee daarvan zijn mijn citytripvriendinnekes)
hadden gevraagd:
Vee, gij kunt stikken hè?
ikke:
ja
zij weer:
wij hebben lange kleren nodig
maar echt bijna een meter langer dan normaal
in het wit
met heel lange mouwen
ikke:
ja ja
en toen begon het gezweet
ik kan wel stikken
maar geen kleren maken!!!!
en nog wel voor 4 personen
en dat moest toch een beetje passen
maar veel geld mocht het ook niet kosten
en toen kreeg ik een geniaal idee
(soms ben ik toch een slimme zenne)
ze moesten elk een t-shirt brengen
en daaraan maakte ik mouwen
en een rok vast
ik heb gevloekt
HEEL HARD
want dat was niet om te lachen
precies honderd meter stof die onder mijn machien moest
spotgoedkope voeringstof
toen ik het eerste kleed zelf paste
ben ik er bijna mee verongelukt
ja
dat kan ik niet goed uitleggen met woorden
dat had ge toen moeten zien
maar het komt erop neer
dat ik met dat kleed
op een stoel was gaan staan
om een foto te nemen
tot daar was het gelukt
maar toen was ik van de stoel gestapt
met dat kleed nog rond de stoel
en toen zat ik vast
ik geraakte er bijna niet meer uit
maar allé
de kleren waren gelukt
en terwijl ik
een vieze darmenetende zombie mocht zijn
(arme ik)
waren zij
4 feeërieke wezens
die te midden van een bellenblaasmachine
en een sprookjesachtig muziekje
stonden te dansen
zij stonden het laatste op de wandeling
en dat was een beetje
om de kinderen de enge dingen te laten vergeten
schoon hè
ik was toch een beetje fier
heel fier zelfs!
groetjes
vee
