donderdag 23 juli 2015

Wolsterweekend (vervolg)

het was dus al een heel avontuur om er te geraken
en toen moest het weekend nog beginnen
voor zuske en ik was de stress
trouwens nog niet gedaan
we hadden ons namelijk
nog iets op onzen hals gehaald
 
de drie jonkies
(voor ons zijn twintigers echt nog piepjong)
die heel het weekend organiseren
vroegen op facebook
of er iemand creatief genoeg was
om voor vrijdagavond een spel ineen te steken
 
ja
die jonkies komen nog recht uit de chiro
die zijn "een programma" gewoon
voor mij is gewoon bij elkaar zitten
"gezellig samenzijn"  gelijk we zeggen
al lang goed
wat babbelen
en een pintje of een wijntje drinken
 
maar de jonkies vroegen dus
om een spel
 
ik antwoordde
dat ik wel heel creatief was
maar dat er volgens mij niemand
op ne workshop haken/breien zat te wachten
verder kwam er blijkbaar niet veel reactie
want een tijdje later kwam er opnieuw een oproep
en toen maakte ik de grote fout
van  te reageren
ik stuurde:
anders kunnen we
een tornooike viking-kubb organiseren
daar is geen werk aan
zuske reageerde daar weer op
 
 
en toen kwam de reactie van de jonkies
ok
de gezusters marquebreucq
steken het vrijdagspel in elkaar
 
lap lap lap
dat was niet de bedoeling
we hadden het aan ons been
 
zuske had zelfs meer plannen
geen kubb-tornooi
we kenden eigenlijk zelf de regels niet goed
zij zag het groots:
een cluedo-spel
maar dan "life"
elke groep krijgt een lijstje
met daders/plaatsen/moordwapens
en dan moeten ze op zoek naar tips
in heel het huisje
in alle kamers en gangen
en al wat ze tegenkomen
mogen ze schrappen van het lijstje
tot er uiteindelijk
maar 1 dader/plaats/moordwapen overblijft
en dat is dan de oplossing

er hing bijvoorbeeld
aan de spiegel in de badkamer
ne rode soutiens
dan konden ze de BH schrappen als moordwapen
of aan de klink van de wc
hing een bijtjes knuffel
dan konden ze Maya de Bij ook schrappen als dader
 
ik hoorde het al in Keulen donderen
echt waar
IK HAD HIER GEEN TIJD VOOR
(ik moet nog altijd eens vertellen hoe dat dus kwam)
dus moest zuske het eigenlijk zelf in elkaar steken
maar ze had al heel veel ideetjes
en in haar hoofd kreeg het echt vorm
(in dat van mij nog niet)
 
IK HAD HIER OOK GEEN ZIN VOOR
stel u ne groep voor
van een klein 30 vrouwen
die dus allemaal zo avontuurlijk ter plaatste zijn geraakt
samen een hapje hebben gegeten
rond een tafel zitten met een pintje bier
of een glaasje wijn
al tetterend
 
en dan moet ge die
"EEN SPEL "
laten spelen
dan moeten die het gebabbel stoppen
dan moeten die naar den uitleg luisteren
dan moeten die dienen uitleg willen snappen
dan moeten die willen opstaan van hun stoel
dan ....
 
allé
ik zag het niet goed zitten
 
maar omdat zuske
echt zo haar best had gedaan
werkte ik toch maar mee
 
en ik moet zeggen
zuske HAD haar best gedaan
ze had heel het spel in elkaar gestoken
en het enige dat ik nog moest doen
was wat spulletjes bij elkaar zoeken
en ter plekke den uitleg te doen
en de groepen verdelen
tja
dan moet ik mijn juffen manieren
maar boven halen
stilte vragen
aandacht vragen
en dan zo kort/luid/duidelijk mogelijk
het spel uitleggen
 
nu had zuske dat echt wel goed gedaan
ze had allemaal voorwerpen
en raadsels bij elkaar gezocht
die wij dan in de kamers en daarbuiten
gingen verstoppen
die moesten de ploegen dan aanvinken
en wat overbleef
was de oplossing
er waren ook een paar opdrachtjes bij
om een tip te krijgen
bijvoorbeeld
een bekertje fruitjenever leegdrinken
en op de bodem stond een tip
of een liedje zingen
met alleen het woord macaroni
en dan moeten de anderen het liedje proberen te herkennen
 
klinkt dan zo:
ma ca
ro ni
maaaaaaaaa
caaaaaaaaaaaa
rooooni
 
(heb je het herkend? zeven anjers zeven rozen)
had zij allemaal voorzien
maar de kers op de taart
was het volgende extraatje
om het nog wat spannender te maken
werd er in elke ploeg
één "verdachte" aangeduid
die "verdachte" kreeg een "flosh"
een strook stof
die in de achterzak werd gestoken
zodat het een beetje als een staartje wapperde
 
nu konden ze ook proberen
om de "flosh" van de andere ploeg
af te pakken
dan moest heel die ploeg eerst
een opdracht uitvoeren
(een adje)
en dan mochten ze pas verder spelen
 
ze moesten dus proberen
de flosh van de andere ploegen af te pakken
en hun eigen verdachte moesten ze verdedigen
 
man man man
was ik blij dat ik mee organiseerde
en niet mee moest spelen
 
die 25 vrouwen
die veranderen gewoon in
monsters
tijgers
leeuwinnen
heksen
bitches
valse tikken
 
er werd gevochten op leven en dood
er werd gebeten en gekrabd
geduwd om met hun ploegje het eerste ergens binnen te geraken
deuren werden gebarricadeerd
tips werden gesaboteerd
"verdachten" lagen op de grond
te stampen naar iedereen
die in hun buurt wilde komen
ergens was ineens een gat in een gyproc muur
(we weten nog steeds niet
of dat er al was of door ons kwam)
 
 
ik wist echt niet wat er gebeurde
kon mijn ogen niet geloven
mijn oren ook niet
want er werd ook flink gevloekt en gescholden
 
er werden strategiën bepaald
mensen slopen langs muren voorbij
(om hun flosh te beschermen)
 
wapens werden nog nèt niet gebruikt
 
allé
het spel was dus
EEN GROOT SUCCES
 
want achteraf werd ook heel hard mee gelachen
 
zuske heeft dat goed gedaan!
maar volgende keer
mogen het toch weer anderen zijn
ofwel moeten we een goei verzekering afsluiten
 
verder verliep het weekend
even super als het begonnen was
 
vroeger waren de activiteiten
nogal avontuurlijk:
speleologie
rappellen
mountainbiken
 
maar de"oudjes" haakten hoe langer hoe meer af
maar dit jaar hebben ze het echt naar onze zin gemaakt
 
we gingen fietsen
door de prachtige voerstreek
 
we gingen boerengolven
net actief genoeg
voor ons
 
we barbecueden samen
en aten per ongeluk
het eten van andere mensen ook op
dat kwam zo:
op de boerderij waar wij logeerden
waren nog enkele andere groepen
je kon daar bbq bestellen
en den boer had tegen ons gezegd
dat in de "kegelzaal"
alles klaar stond
inderdaad
er stonden kommen sla
tomaat, komkommer, pasta,
wortelkes,.....klaar
maar op één of andere manier
werd er ook van het eten
van een andere groep
(de zoon van de boer)
meegenomen
ja
ge vertrekt met 30 vrouwen
naar die omgebouwde stal
iedereen draagt iets
en de eersten die weten waar ze het moeten pakken
maar de laatsten niet meer

dus 's avonds
redelijk laat
telefoon van den boer
of wij het eten
van zijn zoon hadden genomen
diene had een feestje voor zijn vrienden
en hij vond zijn eten niet....
ja dus....
wij dus....
den boer was redelijk colèrig
maar we konden de zoon wel sussen
we hadden genoeg over
en we gaven hem nog wat overschot
van chips en olijfjes mee
en hij was tevreden

of zou hij niet gedurfd hebben
bij 30 vrouwen....
 
en de kers op de taart
was deze keer letterlijk te nemen
we deden een workshop
"limburse-vlaaien-bakken"
 
(tip voor degenen die dat  ook ooit zouden doen:
die met kersen zijn lekker
die met appels zijn niet te vreten
maar dat gaf niet
want het plezier hadden we toch)
 
echt een programma
op ons lijf gebakken
 
die organisatie heeft dat goed gedaan
en als ze nog willen
mogen ze dat van ons
nog lang blijven doen
 
groetjes
vee
 
 
 
 
 
 
 
 
 


donderdag 16 juli 2015

Wolsterweekend



ik zit hier hopeloos achter
hoe dat komt,
dat moet ik ook nog eens vertellen
maar nu is het vakantie
en ge zou denken:
nu heb ik tijd genoeg
maar het is te goed weer hè mannekes
en als het goed weer is
dan wil ik daar zoveel mogelijk van profiteren
dan doe ik de noodzakelijke taken
zoals kuisen,
strijken
opruimen
(stopt dat ooit.....)
en de minder noodzakelijke
maar wel leuke taken
zoals:
naaien!!!!
 
dan probeer ik die taken dus
's morgens vroeg te doen
binnen
als het nog te fris is
om buiten te zijn
 
voor de rest van den dag
kan ik dan buiten
was ophangen
komisses doen
in den tuin werken
(stopt dat ooit???)
haken
lezen
 
tja
en op de computer werken
dat valt er dan wat vantussen
 
maar nu ben ik de kleine berging aan het
"grote kuisen"
(pff dat betekent dus inderdaad
dat er ook nog een grote berging is)
en ik vind dat zo saai
dus heb ik het kookwekkerke gezet
en ik doe:
een kwartier poetsen
een kwartier bloggen
twee vliegen in één klap zo
 
ik zit dus nu
aan het laatste weekend van mei
 
toen was het Wolsterweekend
de Wolsters
dat zijn de
Weerdse
Oud
Leidsters
 
van de chiro dus
ter info:
de chiro heeft niets te maken met fietsen
(dat is de giro)
de chiro is een Vlaamse jeugdbeweging
de GROOTSTE Vlaamse zelfs!
een beetje zoals Scouts
maar UITERAARD veel toffer
(eeuwige strijd tussen chiro en scouts
het gaat er toch niet uit)
 
de oudleidsers
(de chiro-gepensioneerden dus)
gaan één keer per jaar op weekend
dat is dus met meisjes
die van ons leidster  waren
(niet veel
eentje maar
wij zijn bij de oudsten)
waar we samen mee in leiding stonden
waar we zelf leiding aan hebben gegeven
en dan zijn er ook
die leiding waren van mijn eigen dochters
 
allé
gewoon maar om te vertellen
dat de leeftijden
nogal uiteenlopen
 
we vertrokken dus op vrijdag
direct achter ons werk
voor één keer
konden de mannen thuis
allemaal hun plan maar trekken
 
vroeger was het al een heel avontuur
om met de GPS ter plekke te geraken
we hebben zo ooit eens
midden in een Ardens bos gereden
op een boswegelke vol diepe plassen
met een wagenzieke wolster naast mij
en TOCH zei de GPS dat we goed waren
dat was dat jaar
dat we in een dorpje zaten
waar er geen straatnamen waren
alleen huisnummers...
leg DAT maar eens uit aan de GPS
 
de wolsters die het weekend organiseren
vonden dat echter nog niet avontuurlijk genoeg
ze maakten er een "spel" van om er te geraken
we kregen op voorhand geen adres
maar wel de opdracht
dat we een gps nodig hadden
en een smartphone
 
hier begon het al
ge-email naar elkaar
ne GPS was geen probleem
maar wie van ons had ne smartphone??
ik zeker niet
ik heb nog nen Baksteen
ik kan zelfs geen foto's nemen
iemand mailde:
ik DENK dat ik ne smartphone heb
maar ik ga het thuis eens vragen
 
is het duidelijk
dat wij dus met nen auto bomma's reden
die van moderne technologie niks afweten????
 
gelukkig was er nog een 5de passagier
die WEL beter op de hoogte was
 
we moesten op een facebookgroep
laten weten dat we vertrokken waren
met een "selfie" erbij
en dan gingen ze de coördinaten doorgeven
van de eerste halte 
 
zuske was chauffeur van dienst
ze pikte iedereen op
toen reden we naar het nabije dorp
waar we onze nummer 5 gingen opladen
zij was ook degene
die WEL op de hoogte was
van de moderne tijd
en in het bezit van de smartphone
 
we propten alles in de auto
we probeerden
dat lukte niet direct
we haalden alles uit de koffer
opnieuw laden
de hoedenplank eruit
de hoedenplank bij nummer 5 in de garage achtergelaten
hè hè
we zaten eindelijk klaar voor onze selfie
nummer 5 had gezorgd voor CAVA en plastic glazen
dus het was nen hele stoere foto
nee nee
nog niet echt aan den drank
maar toch met de flessen
wij zijn echt brave trezekes zenne
we gingen de CAVA trouwens houden
voor als we er ooit zouden geraken...
ooit....
 
 
de selfie op de facebookgroep geplaatst
en toen wachten
maar wij wilden wel niet wachten hè
wij wilden vertrekken
wij hadden ons niet voor niets zo gehaast
 
toen kwamen eindelijk de coördinaten
we hadden al uitgedokterd hoe we dat in de gps moesten doen
maar wat deed de gps?
tilt slaan
die wilde die coördinaten niet aannemen
daar was iets mis met noorderbreedte of graden of iets
allé
drie keer proberen
geen avance
dan maar bellen
om te zeggen dat dat niet lukte
 
kregen we van de organisatrices
de raad
om het via de smartphone te doen
 
ok
we proberen opnieuw
gelukkig HAD er dus iemand ne Smartphone
maar ook daar
hetzelfde......
 
weer bellen
de organisatrices
(de jeugdigste WOLSTERS dus)
nog steeds geduldig
dat we het via google moesten doen
 
ondertussen was nummer 5
terug bij haar naar binnen
om op de IPad te proberen
(met hulp van haar vriend)
 
de organisatrice vraagt nog:
ge hebt toch internet?
 
en ik antwoord:
ja , ja,
maar ze is dat binnen aan het zoeken
(ik bedoelde: ze is het op den IPad gaan zoeken)
de organisatrices natuurlijk
plat van het lachen
die dachten dat we het internet gaan zoeken waren
 
ondertussen was er dus al een half uur gepasseerd
wij kregen het een beetje op ons seskes
GEEF ONS TOCH GEWOON EEN ADRES
 
wij kregen ook het vermoeden
dat ze eigenlijk de "ouw" aan het wegpesten waren
 
wij hadden al zoiets van:
zet ons maar terug thuis af!!!
 
toen eindelijk nummer 5 opgelucht buiten kwam gelopen
ze hadden het gevonden
 
een ingewikkeld verhaal
ergens een spatie vergeten of zoiets
 
in elk geval
we konden vertrekken
en we wisten nu ook hoe we het
op de smartphone moesten doen
want dit was nog maar ons eerste doel
 
allé
we laten weten aan de organisatie
dat het gelukt is
dat we vertrokken waren
en we reden de ring op, daarna richting Luik
 
we hadden de organisatie ook efkes liggen
toen ik smste:
oei, file in Kontich
(dat was dus helemaal de omgekeerde richting)
hihi
en ze waren er toch efkes ingetrapt
 
allé
we kregen nog 2 andere coördinaten
we vonden deze keer galant onze weg
zusje is echt een goede chauffeur
we trokken onze CAVA af
en dronken een glaasje
zusje niet.....
ze kan niet rijden met één hand hè
maar toen moest het moeilijkste nog komen
bij het laatste punt
kregen we de opdracht
om te letten op
blauwe
groene
rode linten
ik weet niet meer wat ze juist betekenden
maar ik dacht:
blauw: naar links
groen: rechtdoor
rood: naar rechts
 
toen reden we natuurlijk niet meer op de autostrade
we reden in de Voerstreek
(prachtige streek trouwens)
 
dat was pas een klucht
eerst zaten we al ergens bijna vast
in het allerkleinste steegje
nog zo eentje met kasseien
waar we verkeerd waren ingereden
en waar we moesten draaien
zuske ik echt een goede chauffeur
 
daarna moesten we dus
uitkijken naar die linten
we wisten eerst niet
hoe groot die waren
waaraan die hingen
hoeveel er zouden hangen
 
we verdeelden linkerkant en rechterkant
en dan maar turen en opletten
moeilijk dat dat is
en dan ineens als iemand één zag hangen:
INGRID INGRID
NAAR
(blauw hoe was dat weer, a ja bLauw is Links)
NAAR LINKS INGRID
NAAR LINKS !!!
 
en dan moest die maar zorgen
dat we zonder ongelukken
afdraaiden naar links
 
het was ook van
NAAR RECHTS
NAAR RECHTS
aaaa nee.....
dat was geen lintje
....
 
levensgevaarlijk eigenlijk
maar wel lachen
we dierven bijna niet met onze ogen knipperen
zoveel schrik
om een lint te missen
zeker op de baan
waar we ongeveer 5 km lang niets zagen hangen
 
allé
we kwamen aan op onze bestemming
zonder brokken
zonder blutsen
zonder scheuren
en al goed in de stemming
 
onze begroetingszin was:
awel?
hebt ge tinternet al gevonden?
 
een goed pintje was onze beloning
en toen kon het weekend beginnen
maar dat is voor een volgende keer
(nu weer voortpoetsen)
 
groetjes
vee
 
 
 


woensdag 24 juni 2015

ik zit nog met den bibber

ik maakte vandaag echt iets mee
ik zit al een uur met den bibber in mijn knieën
allé
ik moet er efkes over bloggen
dan kan ik er mischien ook mee lachen
want echt erg was het niet
maar
ik ben er precies toch niet goed van
 
ik was deze namiddag efkes naar Vilvoorde
ik moest in een paar winkels zijn
en ik parkeerde mij op
Rooseveldt-parking
dat is een parking aan een klein
winkelcentrummeke
waar ge uw parkeerticket moet laten afstempelen
in één van de winkels
en dan mag je daar gratis parkeren
ik nam dus een ticket
ging eerst naar winkels ergens anders
(misschien kwam het hierdoor
een soort karma)
kocht toen ook wat in de winkels
op dat pleintje
ging speciaal bij Zeeman
wat inpakpapier kopen
als laatste
en liet daar het ticket afstempelen
ik doe dat altijd in de laatste winkel
want ik heb altijd schrik
dat ik anders te laat ga zijn
omdat ik zo geen rappe ben
en zal zeker niet bij het parkeren
allé
ik had alles gevonden wat ik moest hebben
ik rij naar de slagboom
ik steek mijn ticketje daarin
en rarara
wat gebeurt er???
niets
de slagboom ging niet omhoog
nu panikeer ik echt niet direct
dus ik probeer een nog een paar keer
niets
....
er is daar ook altijd
zo een knop
om hulp te roepen
ik duw daarop
niets
....
ik duw nog eens
...
niets
...
feitelijk was ik tot dan
nog redelijk relaxed
ik was met alles in orde
mijn ticket was ontladen
dat MOEST  dus toch ne keer werken
ineens achter mij gebrul
nen auto
met 2 venten in
laat ons zeggen
om het braaf te zeggen
een "beetje marginale types"
in een redelijk marginaal autootje
lees:
een klein bakske
vol blutsen
van ongeveer 45 jaar oud
 
toen schrok ik al even
 
ik weet niet wat ze riepen
het was gelukkig nog in het Vlaams
maar ik weet niet
of iemand het dialect van Vilvoorde kent
ik wil echt niets zeggen van de mensen van Vilvoorde
ik ben er naar de middelbare school geweest
ik was daar graag
ik kom daar nog veel
ik ken wel wat mensen van Vilvoorde
en heb daar echt geen problemen mee
maar dat dialect
dat klinkt in mijn oren
echt heel agressief
 
dus allé
wat ze ook riepen
vriendelijk klonk het niet echt
 
ik bleef nog steeds
stoïcijns kalm
toch nog proberen met mijn ticket
of op de "help-knop"
 
ineens staat diene bestuurder
van de auto achter mij
naast mij
diene duwt mijnen arm weg
 
ik dacht al dat ik eraan ging
 
en hij steekt
met een zwaar getatoeëerde arm
(en ik heb niets tegen tattoos
ik heb er zelf ook één
maar ik probeer het zo goed mogelijk te beschrijven)
een ander ticket in dat bakske
en hij zegt:
wacht efkes
ik volg u !
 
mijn hart stopte efkes
WAAROM GING DIE MIJ VOLGEN
 
ik lachte eens schaapachtig
 
maar het werkte ook niet
 
hij vroeg wat er aan de hand was
(allé ik denk dat hij dat vroeg)
hij riep wat naar de auto's achter hem
altijd in dat Vilvoords
brrr
 
toen stapte hij weer naar zijn eigen auto
en ik raapte al mijn moed bij elkaar
en vroeg
met een onnozel piepstemmeke:
waarom gaat gij mij volgen
 
de man lag bijna plat van het lachen
en hij zei:
als den bareel was opengegaan
met mijn ticket
moesten we er wel alletwee samen door
want hij had anders geen ticket meer
 
oef
toch ne goeie mens
(met een vies dialect, dat wel)
 
ondertussen stonden er al
4 auto's
den ene nog marginaler
dan den andere
mijn bipperke was precies
ne Mercedes geworden!
 
die stonden te toeteren
te roepen
er kwam nog nen andere
zwaar getatoeëerd arm
met een ander kaartje proberen
maar geen enkel kaartje werkte
 
ondertussen leek ik uiterlijk wel kalm
maar ik was het feitelijk langs geen kanten meer
 
stel u dat voor hè
ge staat voor den bareel
op een parking
in de volle zon
en achter u staan al 5 auto's
heel lastig
want die denken natuurlijk allemaal
dat dat de schuld is van de eerste wagen
 
maar ik hield het hoofd koel
en ik belde naar de nummer
van AMANO
(de firma die het parkeersysteem beheert)
die ik nog net kon lezen
vanwaar ik in mijn auto zat
 
ik kreeg heel snel iemand aan de lijn
ik leg het probleem uit
weet ge nu wat die antwoordt
echt waar ????
 
die zei zo:
o mevrouw
maar ik kan u van hieruit niet helpen hoor
ge moet dat in één van de winkels gaan vragen
iemand daar heeft wel een badge
om dat te openen
 
allé
wat voor zever is dat nu
 
1. ik moet dus in die 10 winkels gaan zoeken
wie de badge heeft...
2. hoe geraakt ge in godsnaam uit den auto
met 4 auto's achter u
en zelf stond ik dichtbij genoeg
om aan dat automaat te kunnen
dus mijn deur ging echt niet open
3. en STEL dat ge er wel uitgeraakt
uit uwen auto
wat zouden die achter mij wel niet gedacht hebben:
die gaat lopen???
dat dierf ik al zeker niet
 
allé
op de moment dat ik dacht:
ik word hier sebiet gelynched
 
verscheen er toch de man van de fietsenwinkel
die eerst nog vroeg wat er aan de hand was
 
NOG STEEDS ERVAN OVERTUIGD
DAT ALLES MIJN SCHULD WAS
 
allé
diene wilde dan toch den bareel openen
amai ik was snel weg
den auto achter mij
toeterde nog eens
en riep nog iets
maar ik heb het echt  niet verstaan
 
en toen heeft mijn linkerbeen
gebibberd
nog een uur aan een stuk
mijn rechter niet
alleen mijn linker
 
ik heb mij wel nog efkes aan de kant gezet
en in een razende colère
mijn hart gelucht
bij die van Amano
want ik had van de slag
mijn gsm niet afgezet
en die had alles kunnen volgen
 
ze moest beschaamd zijn!!!!
 
allé
in nu bibbert mijn been ook niet meer
dat bloggen
werkt toch een beetje
therapeutisch
 
ik heb weer een verhaal te vertellen
maar zo'n dingen
maak ik toch liever niet te veel meer mee
 
groetjes
vee
 


maandag 22 juni 2015

knackworstjes

het was donderdag
wereld-veggie-dag
of zoiets
en ik ging eraan meedoen
 
maar toen bleek
dat alleen onze Ferre en ikke
thuis gingen eten
en ik vroeg aan de Ferre
wat hij koos
 
en hij koos....
Knackies
ge weet wel
zo van die sausiskes

nu vind ik dat dus
verschrikkelijk lekker
echt waar
die van diene reclame van:
"ooo maar we eten toch knackies vandaag?"
en ik heb toegegeven
ik denk trouwens
dat er daar niet veel  vlees in zit
dus misschien telde het wel voor veggie....

ik weet trouwens heel goed
hoe dat komt
dat ik dat zo graag lust
ik heb dat thuis niet geleerd
wij aten dat nooit

maar als kind
in het vijfde leerjaar
ben ik eens een keer meegegaan
met de mutualiteiten
de "ziekenkas"
die organiseerden toen ook al
vakantiekampen

nu was dat vroeger echt nog niet de gewoonte
om kinderen op zo'n kampen mee te sturen
ja
als we 14 jaar waren
naar Zwitserland
naar Maloja
maar zo'n gewone kampen
echt niet
ons moeders waren nog thuis
(de meeste toch)
en wij hoefden dus niet op vakantiekamp
maar met de chiro op kamp
dat deden wij wel
dat was het leukste van heel het jaar

nu gebeurde
dat er een vakantiekamp aan zee werd georganiseerd
in Nieuwpoort
en op één of andere manier
schreven ze mij daar toch voor in
ik was niet alleen
we waren "van die van Weerde"
wel met ne man (allé een meisje) of 8
allemaal vriendinnekes
die ook op school en in de chiro zaten
allemaal 5de of 6de leerjaar
en naar de zee zeg!!!
dat klonk als ECHT op vakantie gaan
en met het gedacht
dat dat ging zijn als chirokamp
vertrokken wij dus

man man man
viel me dat tegen
(mij niet alleen
ons allemaal)
echt waar
één van de weinige dingen
waar ik een trauma aan overgehouden heb
dat was dus
HELEMAAL
niet wat ik ervan verwacht had
in plaats van een groepje
van een 12tal kinderen
zoals ik gewoon was
van in de klas en in de chiro
waren dat twee grote groepen
van elk een 50 kinderen
veel te veel om nieuwe vrienden te maken

wij sliepen in reusachtige slaapzalen
niks geen gezellige tent
in een reusachtig gebouw
"Zonneweelde"
ik vergeet het nooit
met zo'n reusachtige wasplaatsen ook
onder van die vieze harde stijve dekens

in het gebouw waren nog een 7-tal andere kampen bezig
volgens mijn herinnering toch
dat was echt massa-kamp

ik had mij voorgesteld
gelijk wij in de Ardennen op chirokamp
echt vlak in de bossen zaten
dat wij daar
vlak op het strand zouden zitten
niet dus
we zagen de zee niet eens
we zijn uiteindelijk
twee keer op het strand geweest
was te gevaarlijk

wij dachten dat er een kampvuur zou zijn
dat was gewoon een avond
in een soort zaal
met van die reftertegels

de "groepsleidster"
was op de chiro gewoon mee een leidster
zo'n jong dink
maar hier was dat een vrouw
in mijn herinnering één van 40 jaar
waarschijnlijk iets jonger in het echt
en die speelde een figuur:
KEDOENSJ
dat snapte ik ook al niet
kon die nu geen gewone naam hebben
gelijk ria of annick ofzo
allé
alles was zo anders dan op het kamp dan ik gewoon was
brrrrrrr
gelukkig had ik die vriendinnekes van Weerde
want ik heb daar toch heimwee gehad
niet te doen
ik heb daar rondgelopen
met een krop in mijn keel
van de eerste moment
tot de laatste
echt waar
ik heb niet geweend
maar het zal hem niet veel gescheeld hebben
en het ergste van alles
was het eten daar

nu was ik daarin wel een beetje verwend
mijn eigen ouders
gingen op chirokamp
mee om te koken
dus dat was sowieso al een beetje
mijne meug
maar daar aan de zee
was dat helemaal niet wat ik gewoon was
en al zeker niet wat ik lustte
en ergste van alles
dat was twee keer warm eten
TWEE KEER
ik was toen al een mager spook
maar volgens mij
zou de zeewind mij hebben weggeblazen
moesten we toch eens op dat strand geraakt zijn

één keer
EEN KEER
heb ik daar gesmuld
het was toen
wortellkespuree
met knackies

toen heb ik
gebuffeld
gevreten
gefret
genoeg
om weer enkele dagen voort te kunnen

allé
dat kamp was geen succes
achteraf toch nog zo'n kampen meegedaan
en toen telkens veel en veel toffer
twee jaar later
was het zelfs weer die
KEDOENSJ
die groepsleidster was
dus het lag niet aan het mens
maar dat kamp in Nieuwpoort
brrr
de hel

het verbaast mij eigenlijk
dat ik nu nog steeds
zo zot ben van de zee
want eigenlijk
zou ik er zo'n tegengoesting van moeten hebben
na al die jaren...

maar die knackies
daar ben ik nog steeds zot van
dan ben ik weer efkes
dat klein meiske
(ik was toen echt een kleintje)
dat eindelijk iets had
dat het lustte

mmmm

groetjes
vee

 


woensdag 17 juni 2015

ik ben er nog!!! ik ben er nog!!!

ik kreeg al van enkele mensen
de opmerking:
zeg!
het is zo stil op uwen blog
en ja...
het klopt
maar ik heb het zo druk
met allemaal toffe dingen
het gebeurt vaak
dat ik in de loop van de avond
op de klok kijk
en ik hoop dan
dat het nog maar half negen is ofzo
maar meestal is het dan al elf uur gepasseerd
wat dus een redelijke ramp is
want ik heb een heel straf
biologisch ritme
en ik moet echt om 11 uur in mijn bed
tot 7 uur
 
dus alhoewel ik mij nog superfit voel
moet ik dan toch stoppen
waarmee ik ook bezig was
en in mijn bed kruipen
en om te bloggen
is er dus geen tijd meer...
 
 
waarover ik nog wil vertellen:
het derde weekend van mei
(pinksterweekend)
waren we ook weg
(vertelde ik al dat ik ELK weekend van mei weg was?)
met de familie
naar Riemst
een heel tof familiehotelleke
 
we vertrokken met z'n allen op zaterdag
en we maakten een tussenstop in Sint Truiden
dàt is nu eens een tof stadje zie
we maakten er een wandeling
die op de grond is aangeduid met "klinkers"
tof voor de kindjes
want die konden de weg zo mee helpen zoeken
en heel heel tof voor de grote mensen
want het was een heel mooie wandeling
Sint Truiden is een heel rustige stad
vonden wij
echt een groot dorp
eigenlijk rustiger
en groener!
dan vele dorpen
met echte wandelstraatjes
jaaaaaa
wij zijn fan!!!
op zaterdag trouwens ook een heel toffe weekmarkt
met toch wel niet een stoffenkraampje zeker!!!
tot madammeke
en mooie stofjes
 
's middags hadden we ergens gereserveerd
we waren met 16
en dan vind je niet zomaar overal plaats
dat was daar weer
een geluk bij een ongeluk
we kwamen aan in het Speelhof
tegen de middag
we zagen een speeltuintje buiten
en een mooi terras
en het was uitgeklaard
en mooi weer geworden
maar...
we mochten niet buiten eten...
er was binnen voor ons gedekt
"reservaties zijn nooit voor het terras , mevrouw"
ik vraag:
"kan ik die reservatie niet annuleren dan?
en dan gaan wij gewoon op het terras zitten"
"nee, mevrouw, zo werken wij niet hoor!"
maar nu zat er in heel het restaurant geen kat
en op het terras
twee man en ne pjeirekop
dus ik vroeg:
"en mogen wij anders verhuizen naar het terras?"
dan konden we de kindjes in de speeltuin wat in het oog houden
en zelf in het zonneke zitten
maar
"nee, mevrouw, dat gaat niet"
ik nog eens proberen
"ja maar , we zullen het ZELF allemaal verhuizen"
veel was dat nu ook niet
bestek
een papieren placemat
en een glas
toen werd de dienster
zelfs een beetje kwaad:
"nee mevrouw,
zo gaat dat niet hoor!"
 
allé
ik dacht bijna te zeggen:
dan trappen we het af
maar ja
we hadden honger
en niet direct een alternatief
dus bleven we maar binnen zitten
maar we hielden ons NIET STIL
eigen schuld...
 
en eerlijk gezegd
uiteindelijk waren we nog blij
want op het einde regende het...
gelukkig dat we niet op het terras zaten
 
toen reden we verder
naar een domein
waar we een huifkar geboekt hadden
allé
wij maakten er een Wuifkar van
op zo'nWuifkar
is het verplicht
om naar iedereen te wuiven
zeker naar de auto's
die achter de kar hangen
en niet kunnen passeren
hoho
die kijken groen dan zenne
alhoewel er ook wel zijn
die vrolijk terugwuiven
de twee klein mannen
mochten vooraan op de bok
en die glunderden nogal zenne
 
daarna vertrokken we naar ons hotelleke
een heel gezellig
een heel lieve mevrouw
een aanrader!!!
we keken samen naar het Songfestival
en we vonden bijna allemaal
dat België had moeten winnen
één zus vond van  niet
maar dat was eigenlijk
omdat het veel geld kost
om dat te organiseren
en die heeft liever
dat de VRT
het geld aan toffe series ofzo besteedt
 
de volgende dag
hadden we ook vanalles gepland
in de voormiddag
gingen we rijden met golfkarrekes
mannekes
mannekes
mannekes
maar DAT is nu ne keer nen aanrader
en niet te duur
we huurden 4 karrekes
en mochten daarmee 2 uurtjes rondtoeren in de omgeving
stel u dat dus voor
4 van die golfkarrekes
op een rij
en daar ne sliert auto's achter
want die karrekes
die mogen maar 25 per uur
die KUNNEN maar 25 per uur
en degenen die achteraan zitten
die zitten met hun rug naar de chauffeur
en met hun gezicht naar de "achtervolgers"
amai
die keken dus heel den tijd op soms nogal zure gezichten
en wat deden ze dan????
hihihihihihi
ne keer wuiven hè
zo met uw rug naar de chauffeur zitten
dat gaf hilarische toestanden
ge ziet dus geen bultje in de weg aankomen
ge ziet de bochten niet aankomen
en ge ziet niet waar er gestopt gaat worden
wij werden dus door elkaar geschud
en geschokt
en we lachten
en we gilden
en we kresten
zeker toen
op een lange boswegel
zandweg
met veel putten
de 16-jarigen
het stuur eens mochten overnemen
.....
't was lang geleden
maar onze Ferre
heeft een paar patatten rond zijn oren gekregen
 
maar plezier dat die 16jarigen hadden
dat was wel wat anders dan de botsautookes
het stof vloog op
zij reden door de putten
met gegil tot gevolg
maar als ze de putten wilden ontwijken
was het feitelijk nog erger
het was precies een scène uit
Mad Max
 
allé
onzen dag kon niet meer stuk
het was nog efkes paniek
toen we merkten
dat we ongeveer in de helft van de toer zaten
en dat we nog maar een kwartiertje tijd hadden
tja...
onze tussenstop
(lees terrasje)
zal niet inberekend geweest zijn
 
we vertelden
bij het terugbrengen
dat er file was
op de Ring rond Luik
en er was geen enkel probleem
 
we hadden picknick mee
en we spreidden onze doeken uit
op een grasveldje
(waar ook enkele mobilhomes stonden
kwijl kwijl)
en het was echt supergezellig
 
daarna maakten we daar nog een mooie wandeling
nog een terraske
en dan gaan eten in het hotelleke
daar hadden we toch weer geluk
er waren ook andere mensen toegekomen
hadden die toch ook geen kindjes
ongeveer dezelfde leeftijd
als ons 2 nichtjes
dus die kinderen vonden elkaar
en we hebben die niet meer
gezien of gehoord
(daar hadden de twee honden die er ook waren
ook wel mee te maken)
's avonds nog een matchke
viking kubb
en tot slot
viel MDH nog eens door een houten stoel
zus en ik zaten erbij
wij dierven eerst niet goed bewegen
maar toen we MDH zijn geschrokken gezicht zagen
kwamen we niet meer bij van het lachen
maar LACHEN
erg zenne
feitelijk echt uitlachen
maar het was dus echt supergrappig
en niemand had pijn
 
op maandag maakten we
plaatselijk nog een wandeling
een aangeduide wandeling
we vonden het vertrekpunt
en onderweg precies 1wegwijzertje
meer was er niet meer te vinden
maar het was wel mooi
 
dan nog een hapje eten
waarover ik niet te veel ga vertellen
het was lekker
heel lekker
maar ze lieten ons daar zo lang wachten
dat het humeur van zowat iedereen
ver onder nul terechtkwam
 
als ge ooit
zo op die bestekflapjes leest:
"geef ons de tijd
om u gelukkig te maken"
neem dat maar
heeeeeeel serieus
ze HEBBEN hun tijd genomen.....
 
maar allé
dat liet ons dat schitterende weekend
niet verpesten
 
de thuisblijvers
hadden ongelijk
 
groetjes
vee
 
 
 

donderdag 28 mei 2015

weekendje met de vrienden van lebbeke

ik zit een beetje achter met vertellen
want het is hier superdruk
omdat Bibi
van het ene weekendje
naar het andere fladdert
en dat is tijdens die weekends wel plezant
maar in de week al het werk inhalen
is iets minder
 
het tweede weekend van mei
gingen we weg met de vrienden van Lebbeke
vier koppels
we hebben daar meer vrienden zenne
maar dat zijn de beste en de oudste vrienden
 
we gingen naar de Ardennen
naar Mettet
(ik kan er niet aan doen
maar ik vraag mij dan heel den tijd af
zou er ook een ZonderXXX bestaan
foei foei foei)
dat is de streek van Maredsous
eigenlijk nog niet echt de Ardennen
maar voor ne Vlaming is het zo:
als ze er Frans spreken
als er wat heuvels en bomen zijn
dan zijn wij in de Dardennen
 
het was het verlengde weekend van OHH
en dus vertrokken we al van woensdag
de eersten die aankwamen
stuurden een SMS:
mooie buurt
huis is wat afgeleefd
maar met mooi weer geen probleem
 
de jaarlijkse grap dus
waar ik toch weer intrapte...
ik vertrok met het gedacht
om in een "oud en versleten kot"
terecht te komen
maar wat een verschil was dat
het mooiste huis waar ik ooit in gelogeerd heb
superdeluxe
 
ik moest nog wat afkicken
van het gestikte wijven weekend
en ik had toch mijn naaimachien bij
en een haakwerk
stikken
dat is wel wat aso
(maar ik heb het gedaan hoor
een paar keer een uurtje op mijn kamer)
maar haken
dat kan ik doen terwijl ik in den hoop zit
dan kan ik meebabbelen ook
die van lebbeke
kijken ook al niet meer raar op
als ik een werkje bovenhaal
die weten al dat ik een ge(s)tikte ben...
toch voel ik mij soms wat aso
dingen zoals:
kubben
kaarten
ping pong
voetballen
het is echt aan mij niet besteed
ofwel snap ik het niet
ofwel kan ik het niet
(echt geen ooghandcoördinatie)
maar wandelen!!!
dat doe ik wel graag
 
deze keer wel maar drie wandelingen gemaakt
wij hebben een "wandelleider"
de eerste dag gingen we een wandeling maken
van een km of 6
een dik uurtje dus
de pubers wilden nog mee
maar de wandeling bleef maar duren
en we hadden geen koeken of drinken mee
hier en daar wat geknor dus
maar niet erg hoor
het was zo'n mooi weer
en de streek was prachtig
en net op tijd waren we ineens aan ons huis
had onze leider verkeerd geschat?
volgens mij niet
maar had hij van in het begin gezegd
dat het 9 km zou zijn
was de jeugd niet meegegaan volgens mij
 
de tweede dag
gingen we naar de abdij van Maredsous stappen
om daar iets lekkers te eten
mijn gedacht was eigenlijk:
we rijden naar Maredsous
we doen daar een wandeling
we eten en drinken iets
we rijden terug
 
de wandelleider had een ander gedacht
we stappen naar daar!
hij had een wandelkaart
en het zou maar een km of 6 zijn
ja ja wandelleider!!!
dat kennen we!!!!
nee nee echt niet
heel overtuigd
en onze wandelleider is nen doodeerlijke mens
dus we vertrouwden hem alweer
maar voor alle zekerheid
staken we nu toch wat koeken
en wat flessen water weg
 
trouwens over die flessen water
nog een vadsig weetje
volgens de wandelleider
is het klutske onder in zo'n fles
die van mond tot mond doorgaat
awel is dat klutske
voor 90% speeksel
en wanneer zegt hij dat?
juist als ik het klutske had opgedronken
 
wij dus weg
eerst was ons Lisse
haar auto nog gaan zetten aan de abdij
want zij ging van daaruit
terug naar Weerde vertrekken
studie-verplichtingen hè
 
we waren al een klein uurtje vertrokken
alles verliep goed
we zaten al over den helft
(dachten we toen nog...)
toen ineens ons Lisse een gil liet:
OOOOOO
NEEEEEEE
ik heb de sleutel van den auto
in het huisje laten liggen
...
 
kieken
kieken
kieken
 
ze kon dus kiezen:
ofwel wandelde ze tot daar
wandelde ze ook nog terug
en was ze te laat terug in Weerde
 
ofwel wandelde ze nu terug
samen met pa
gingen die met pa en zijn auto naar de abdij
en zagen we elkaar daar
 
ze koos voor de tweede optie
wij allemaal zo van:
ocharme
nu we al zover over den helft zitten
 
ha
ha
ha
wat hadden we het mis
 
want onze wandelleider
had zijn 6 km redelijk goed berekend
maar er geen rekening mee gehouden
dat je op zo'n wandelkaart
niet kan zien
of een weg openbaar of privé is
ja ja
de aangeduide wandelingen
daar kan je gerust op zijn
maar als je zelf een wandeling gaat uitstippelen
kan je dus voorhebben
dat er ineens staat:
PRIVATE WEG
ge kunt dat dan riskeren
maar dan kom je mountainbikers tegen
die dat ook geriskeerd hadden
die teruggekeerd zijn
en zeggend
dat er daar nen boer staat
met gekruiste armen
heel kordaat van:
GE KOMT ER NIET OVER
 
soit
het komt erop neer
dat we omweg en omweg stapten
dat we langs en door velden stapten
over en onder prikkeldraad
door de braamstruiken
(we zagen wel twee reebokjes!!!!!)
dat we ermee dreigden
dat onze wandelleider
NOOIT NOG EEN KAART MOCHT VASTPAKKEN
 
toen we eindelijk
eindelijk
eindelijk
weer in bewoonde wereld kwamen
een prachtig dorpje trouwens:
fallaën
recht uit Midsummer Murders
bleek dat de abdij
nog 4 km verder was...
 
pa en lisse
waren ondertussen al lang in Maredsous
 
dus achter het gat van de wandelleider
belden we die twee op
om ons te komen halen
 
4 dapperen
waaronder ikzelf
stapten toch alles
tja
tenslotte was het wel mooi weer
en de allermooiste streek ooit
 
en we werden beloond met
heel lekker eten in de abdij
de kaaskroketten zijn een aanrader
 
en we zijn niet meer te voet teruggekeerd
zelfs de wandelleider
stapte zonder veel protest
in de auto's om terug te rijden
 
de derde wandeling
was voor de mannen
en de jongens
er was daar een circuit in de buurt
wandelafstand...
en ze gingen eens kijken
maar het regende
en de meisjes bleven in het huisje
ik was stofjes aan het knippen
en ze gingen mee helpen
stof kiezen
 
de mannen stapten
enkele kilometers door de regen
kwamen aan het circuit
moesten 50 euro betalen
om te mogen kijken
vonden dat veel te veel
en belden ons op
om hen te komen halen
 
op onze laatste dag
stond er nog een wandeling op het programma
deze keer een aangeduide wandeling
we konden dus gerust zijn
dat we geen privaatwegen zouden tegenkomen
de jeugd riskeerde het toch niet
en mocht in het huisje blijven
wij dus die wandeling gaan doen
wat dacht je nu
potverdorie
ineens wijkt de wandelleider af van het gemarkeerde pad
awel???
ja de wandeling die wij volgen
die is wel 19 km
dat willen jullie toch niet doen
 
we snijden een stukje af
 
we snijden een stukje af
zucht
 
betekende dat we in een bos
bijna langs  door de beek zijn gestapt
gelukkig
vonden we toen ineens iets
dat toch min of meer een pad was
daarna zijn we nog over de spoorweg
moeten klauteren
(wat voor deze risico-vermijdende dame
iets vreselijk gevaarlijk is)
maar het was leuk hoor
alleen
dat "blinde vertrouwen" in onze wandelleider
ik ga daar nog eens goed over nadenken
 
voor de rest was het toch weer
een heel relaxed weekend
dat is een koffieke drinken
een aperitiefke drinken
heel veel snoepen
en heel veel eten
en lachen natuurlijk!!!
ook heel veel lachen
 
groetjes
vee
 
 
 
 
 
 
 


vrijdag 22 mei 2015

over hoe ik bijna bij een datingsite(of erger) terecht kwam

vandaag had ik weer ne stoot voor...
gisteren had ik namelijk een mailtje gehad
om Nepal te steunen
via sms
ik heb mijn best al gedaan
en ik doe verder mijn best
want ik ben nog hopen brillenzakjes aan het maken
om op de rommelmarkt van school te verkopen
samen met
een babydeken
poppen
een tasje
ik verkocht zelfs al
de zonnige-spanje-deken
waarvan ik besliste dat ze klaar was
ze was 1 m op 1 m 30
maar ik was het echt beu
en ze blijft mooi hoor
ik maakte
tegen mijn principes
een popje op bestelling
ja...
als het van moetes is
dan lukt het soms niet
maar op dit indiaantje
was ik erg fier
en het meisje was er dolgelukkig mee
plan is ook
om rond deze deken
nog een rand te haken
en dan kan die ook nog verkocht worden
lukte het niet op die rommelmarkt
dan lukt het wel via Facebook
maar allé
ik vond toch
dat een sms sturen
ook nog kon
ik heb zo een automatische herlaadbeurt
op mijn gsm
maar ik sms eigenlijk bijna alleen
en dus geraakt dat geld
bijna nooit op
(tenzij ik aan zee de tram ermee betaal)
ik stuurde dus gisterenavond
heel gul
;-)
twee smssen
met Nepal
naar 4666
twee keer een euro dus
in Nepal zou dat een dagloon zijn
slik
 
toen ik deze morgen
op school de koffie aan het maken was
dacht ik ineens:
vee
gij gierige pin
er stond meer dan 20 euro op mijn kaart
en ik had daar ochottekes
2 euro van weggeschonken
schandelijk!!!
dus ik pakte mijn gsm
en ik stuurde opnieuw
nepal
naar 3666
en om het goed te maken
nog ene
 
ik kreeg twee sms'en
maar ik was vollenbak
met de collega's aan het tetteren
en ik wist
dat dat zo een bedankje was
dus ik las ze pas
tijdens de speeltijd
 
oei
hier was iets mis...
ipv een bedankje
van
het consortium 1212 bedankt u voor uw steun
of zoiets
kreeg ik een sms
in het frans engels nederlands
met de vraag:
welke dienst ik gewild had
 
eerst dacht ik nog
dat ze bedoelden
nepal of een ander goed doel
 
alhoewel ik er niet helemaal gerust op was
 
toen kreeg ik opnieuw een sms
met de vraag
of ik een lijst met vrijgezellen wilde ontvangen
 
toen wist ik dat ik ergens een fout had gemaakt
inderdaad
de aandachtige lezer
heeft opgemerkt
dat ik eerst een sms stuurde naar 4666
en de volgende dag naar 3666
 
dat geheugen van mij hè....
 
even checken op de gsm-rekening
oei
er waren wel veel euro's af
per sms die ik ontving
gingen er enkele af
 
toen schoot ik toch bijna efkes in paniek
wat moest ik doen
die konden mij op enen dag
gewoon gsm-arm maken...
 
ik sprak erover met een collega
niet de allerjongste collega's
die zouden mij uitlachen
ook niet de oudste
die weten ook niet wat ze dan moeten doen
ik vertelde het ook niet in de groep
ja zeg
hoe stom kunt ge zijn
...
die jongere collega
zei:
oei
oei
OEI
dat ziet er niet goed uit !!!
 
ik vroeg
hoe ga ik dat kunnen oplossen
 
heel moeilijk
was het antwoord
 
ooooo nee hè
ga dat thuis maar weer eens uitleggen
pffffff
 
ik had nog een kwartier
voor het einde van de middagpauze
en ik besloot
om te proberen
tegen beter weten in
naar Proximus te bellen
ik wist wat er ging gebeuren
eerst nummerkes kiezen
dan aan de wacht
en als de les terug begint
nog steeds niemand aan de lijn
maar ik riskeerde het toch
en
wonder boven wonder
na 3 minuten had ik iemand aan de lijn
die lachte mij niet uit aan de telefoon
(toch niet dat ik het hoorde
ik weet niet welke tekens hij daar naar zijn collega's zat te maken
zo van: we hebben hier weer een kieken
maar tegen mij was hij heel vriendelijk)
hij vertelde mij
dat ik nog 1 sms moest sturen met
STOP
en dan zou het moeten gedaan zijn
toen ik vroeg
ja maar
en als die nu niet stoppen
wat dan
 
toen heeft hij voor mij opgezocht
welke "firma" het was
ik kreeg een www
en een gewone telefoon
zodat ik indien nodig
contact kon opnemen
 
ik heb de meneer van proximus
een dikke pluim gegeven
ten eerste omdat hij mij zo vriendelijk geholpen had
en ten tweede omdat het den eerste keer was
dat ik zo SNEL geholpen was
 
ik stuurde STOP
en het heeft geholpen denk ik
ik heb in elk geval geen vreemde sms'en meer ontvangen
 
en voor Nepal werk ik nog wat door hè
moest ge
op zaterdag 6 juni
tussen 11 uur en 13 uur
niet weten wat doen
kom dan eens kijken
op de kinderrommelstraat
in de Pastorijstraat in Weerde
en op school zelf kan je een hapje eten
of iets drinken
 
groetjes
vee