ik zit hier hopeloos achter
hoe dat komt,
dat moet ik ook nog eens vertellen
maar nu is het vakantie
en ge zou denken:
nu heb ik tijd genoeg
maar het is te goed weer hè mannekes
en als het goed weer is
dan wil ik daar zoveel mogelijk van profiteren
dan doe ik de noodzakelijke taken
zoals kuisen,
strijken
opruimen
(stopt dat ooit.....)
en de minder noodzakelijke
maar wel leuke taken
zoals:
naaien!!!!
dan probeer ik die taken dus
's morgens vroeg te doen
binnen
binnen
als het nog te fris is
om buiten te zijn
voor de rest van den dag
kan ik dan buiten
was ophangen
komisses doen
in den tuin werken
(stopt dat ooit???)
haken
lezen
tja
en op de computer werken
dat valt er dan wat vantussen
maar nu ben ik de kleine berging aan het
"grote kuisen"
(pff dat betekent dus inderdaad
dat er ook nog een grote berging is)
en ik vind dat zo saai
dus heb ik het kookwekkerke gezet
en ik doe:
een kwartier poetsen
een kwartier bloggen
twee vliegen in één klap zo
ik zit dus nu
aan het laatste weekend van mei
toen was het Wolsterweekend
de Wolsters
dat zijn de
Weerdse
Oud
Leidsters
van de chiro dus
ter info:
de chiro heeft niets te maken met fietsen
(dat is de giro)
de chiro is een Vlaamse jeugdbeweging
de GROOTSTE Vlaamse zelfs!
een beetje zoals Scouts
maar UITERAARD veel toffer
(eeuwige strijd tussen chiro en scouts
het gaat er toch niet uit)
de oudleidsers
(de chiro-gepensioneerden dus)
gaan één keer per jaar op weekend
dat is dus met meisjes
die van ons leidster waren
(niet veel
eentje maar
wij zijn bij de oudsten)
waar we samen mee in leiding stonden
waar we zelf leiding aan hebben gegeven
en dan zijn er ook
die leiding waren van mijn eigen dochters
allé
gewoon maar om te vertellen
dat de leeftijden
nogal uiteenlopen
we vertrokken dus op vrijdag
direct achter ons werk
voor één keer
konden de mannen thuis
allemaal hun plan maar trekken
vroeger was het al een heel avontuur
om met de GPS ter plekke te geraken
we hebben zo ooit eens
midden in een Ardens bos gereden
op een boswegelke vol diepe plassen
met een wagenzieke wolster naast mij
en TOCH zei de GPS dat we goed waren
dat was dat jaar
dat we in een dorpje zaten
waar er geen straatnamen waren
alleen huisnummers...
leg DAT maar eens uit aan de GPS
de wolsters die het weekend organiseren
vonden dat echter nog niet avontuurlijk genoeg
ze maakten er een "spel" van om er te geraken
we kregen op voorhand geen adres
maar wel de opdracht
dat we een gps nodig hadden
en een smartphone
hier begon het al
ge-email naar elkaar
ne GPS was geen probleem
maar wie van ons had ne smartphone??
ik zeker niet
ik heb nog nen Baksteen
ik kan zelfs geen foto's nemen
iemand mailde:
ik DENK dat ik ne smartphone heb
maar ik ga het thuis eens vragen
is het duidelijk
dat wij dus met nen auto bomma's reden
die van moderne technologie niks afweten????
gelukkig was er nog een 5de passagier
die WEL beter op de hoogte was
we moesten op een facebookgroep
laten weten dat we vertrokken waren
met een "selfie" erbij
en dan gingen ze de coördinaten doorgeven
van de eerste halte
zuske was chauffeur van dienst
ze pikte iedereen op
toen reden we naar het nabije dorp
waar we onze nummer 5 gingen opladen
zij was ook degene
die WEL op de hoogte was
van de moderne tijd
en in het bezit van de smartphone
en in het bezit van de smartphone
we propten alles in de auto
we probeerden
dat lukte niet direct
we haalden alles uit de koffer
opnieuw laden
de hoedenplank eruit
de hoedenplank bij nummer 5 in de garage achtergelaten
hè hè
we zaten eindelijk klaar voor onze selfie
nummer 5 had gezorgd voor CAVA en plastic glazen
dus het was nen hele stoere foto
nee nee
nog niet echt aan den drank
maar toch met de flessen
wij zijn echt brave trezekes zenne
we gingen de CAVA trouwens houden
voor als we er ooit zouden geraken...
ooit....
de selfie op de facebookgroep geplaatst
en toen wachten
maar wij wilden wel niet wachten hè
wij wilden vertrekken
wij hadden ons niet voor niets zo gehaast
toen kwamen eindelijk de coördinaten
we hadden al uitgedokterd hoe we dat in de gps moesten doen
maar wat deed de gps?
tilt slaan
die wilde die coördinaten niet aannemen
daar was iets mis met noorderbreedte of graden of iets
allé
drie keer proberen
geen avance
dan maar bellen
om te zeggen dat dat niet lukte
kregen we van de organisatrices
de raad
om het via de smartphone te doen
ok
we proberen opnieuw
gelukkig HAD er dus iemand ne Smartphone
maar ook daar
hetzelfde......
weer bellen
de organisatrices
(de jeugdigste WOLSTERS dus)
nog steeds geduldig
dat we het via google moesten doen
ondertussen was nummer 5
terug bij haar naar binnen
om op de IPad te proberen
(met hulp van haar vriend)
de organisatrice vraagt nog:
ge hebt toch internet?
en ik antwoord:
ja , ja,
maar ze is dat binnen aan het zoeken
(ik bedoelde: ze is het op den IPad gaan zoeken)
de organisatrices natuurlijk
plat van het lachen
die dachten dat we het internet gaan zoeken waren
ondertussen was er dus al een half uur gepasseerd
wij kregen het een beetje op ons seskes
GEEF ONS TOCH GEWOON EEN ADRES
wij kregen ook het vermoeden
dat ze eigenlijk de "ouw" aan het wegpesten waren
wij hadden al zoiets van:
zet ons maar terug thuis af!!!
toen eindelijk nummer 5 opgelucht buiten kwam gelopen
ze hadden het gevonden
een ingewikkeld verhaal
ergens een spatie vergeten of zoiets
in elk geval
we konden vertrekken
en we wisten nu ook hoe we het
op de smartphone moesten doen
want dit was nog maar ons eerste doel
allé
we laten weten aan de organisatie
dat het gelukt is
dat we vertrokken waren
en we reden de ring op, daarna richting Luik
we hadden de organisatie ook efkes liggen
toen ik smste:
oei, file in Kontich
(dat was dus helemaal de omgekeerde richting)
hihi
en ze waren er toch efkes ingetrapt
allé
we kregen nog 2 andere coördinaten
we vonden deze keer galant onze weg
zusje is echt een goede chauffeur
we trokken onze CAVA af
en dronken een glaasje
zusje niet.....
ze kan niet rijden met één hand hè
maar toen moest het moeilijkste nog komen
bij het laatste punt
kregen we de opdracht
om te letten op
blauwe
groene
rode linten
ik weet niet meer wat ze juist betekenden
maar ik dacht:
blauw: naar links
groen: rechtdoor
rood: naar rechts
toen reden we natuurlijk niet meer op de autostrade
we reden in de Voerstreek
(prachtige streek trouwens)
dat was pas een klucht
eerst zaten we al ergens bijna vast
in het allerkleinste steegje
nog zo eentje met kasseien
waar we verkeerd waren ingereden
en waar we moesten draaien
zuske ik echt een goede chauffeur
daarna moesten we dus
uitkijken naar die linten
we wisten eerst niet
hoe groot die waren
waaraan die hingen
hoeveel er zouden hangen
we verdeelden linkerkant en rechterkant
en dan maar turen en opletten
moeilijk dat dat is
en dan ineens als iemand één zag hangen:
INGRID INGRID
NAAR
(blauw hoe was dat weer, a ja bLauw is Links)
NAAR LINKS INGRID
NAAR LINKS !!!
en dan moest die maar zorgen
dat we zonder ongelukken
afdraaiden naar links
het was ook van
NAAR RECHTS
NAAR RECHTS
aaaa nee.....
dat was geen lintje
....
levensgevaarlijk eigenlijk
maar wel lachen
we dierven bijna niet met onze ogen knipperen
zoveel schrik
om een lint te missen
zeker op de baan
waar we ongeveer 5 km lang niets zagen hangen
allé
we kwamen aan op onze bestemming
zonder brokken
zonder blutsen
zonder scheuren
en al goed in de stemming
onze begroetingszin was:
awel?
hebt ge tinternet al gevonden?
een goed pintje was onze beloning
en toen kon het weekend beginnen
maar dat is voor een volgende keer
(nu weer voortpoetsen)
groetjes
vee
