Stoten op vakantie: de auto

zoals ik in het vorige berichtje al schreef:

we hebben een supervakantie gehad

maar dat wil niet zeggen dat alles op wieltjes liep

en dat wij nooit (een beetje) pech hebben gehad hoor

ook bij ons

loopt er al eens iets mis

ik vind vakantie heel belangrijk

maar dat kost natuurlijk (veel) geld

dus wilt ge toch dat het in orde is hè

ik besteed dan ook veel tijd aan het zoeken

5 grote mensen

hebben ook 5 verschillende verwachtingen...

ons huisje voldeed aan alles:

de zoon had WIFI

de ene dochter had het zwembad dat ze wilde

de andere dochter kon shoppen

MDH kon alle dagen lekker eten

ik kon wandelen, Spaans spreken, zonnen,

lekker eten, haken, stadjes bezoeken,...

wat was dan het probleem??

den auto.....

we gingen met de vlieger gaan

en hadden daar dan een auto nodig

kameraden hadden een bedrijf aangeraden
en inderdaad
we vonden daar een grote auto
voor weinig geld

tot we een weekje voor vertrek een mailke kregen
in onvervalst Spenglish
stond er dat Visa de transactie niet had laten doorgaan
en er dus een annulatie was

oei...
geen auto dus
dan een nieuwe proberen boeken
maar omdat de vakantie al zo snel was
waren die prijzen
BIJNA HET DUBBELE
maar niet met mij hè!!!
ik in een colère naar de bank
om te vragen
waarom diene verdomde VISA
dat niet had willen betalen
bleek in de bank
dat die firma nooit ons geld gevraagd had aan VISA
en de mevrouw in de bank
wist ook nog te vertellen
dat dat nog gebeurde...
dan hebben die verhuurbedrijven
overboekingen
en dan "regelen" ze dat zo
maar nog ne keer:
NIET MET MIJ
MDH laten bellen:
het moest via mail geregeld worden
maar die antwoorden niet op de mails
toen ben ik ze beginnen stalken bijna
in mijn beste Spaans en Engels
dat ze ons bedrogen hadden
dat wij in orde waren met alles
dat Visa van niets weet
nooit antwoord
toen begon ik al wat kwader
dat wij die auto voor dat bedrag nodig hadden
dat wij niet het dubbele gingen betalen
nog niets
toen begon ik te dreigen met advocaat en rechtbank
en toen...
kwam er antwoord:
how many people?
ik antwoord dus dat we voor 5 personen een auto nodig hebben
daarna viel alles weer stil
ondertussen waren er niet veel dagen meer voor we gingen vertrekken
dus MDH huurde ergens anders
een kleinere auto dan maar
om toch niet al failliet op vakantie te moeten vertrekken
twee dagen later
ineens weer een mailke van die eerste firma:
is okay two cars same price?


lap!
straks hadden we nog 3 auto's
allé
teruggestuurd dat we GEEN auto meer nodig hadden
en dat ze niet moesten proberen geld van onze Visa af te halen

we hebben niets meer gehoord
er is geen geld af
en we hadden uiteindelijk dus één auto

maar daarmee was het nog niet gedaan haha
we vertrokken met die auto vanuit Malaga
eerst is dat autosnelweg
dan is dat van Torrox een kronkelweg langs de bergen
en dan....
bouwen die hun huizen
op de helling van de heuvels
en die opritten!!!
die zijn steil omhoog en naar beneden
echt hè
die zijn ZOT
die mogen blij zijn dat het daar nooit vriest
want dan geraakte daar niemand nog weg

tja
en ons autooke
geraakte er dus niet op....
patineren in het zand....
niks avance
ik ben uitgestapt
(toch 70 kg minder)
en toen geraakte MDH op de oprit
en !!!
toen waren de meisjes er nog niet bij
die kwamen de maandag pas
dus met 5 in dat autooke
dat ging nooit lukken
allé
toen MDH de meisjes ging halen
is hij van auto gaan wisselen
iets met ne grotere koffer
en met meer PK
gelukkig
want we hebben daarna nog veeeeel steile hellingen moeten overwinnen
maar daarover later meer

Geweldige vakantie!

we zijn terug van een fantastische vakantie

echt waar

misschien wel voor de laatste keer

met ons vijf

(volgend jaar rekening houden

met studenten,

vakantiewerk,

chirokampen,

twee weken zal niet meer lukken vrees ik)

in elk geval

deze vakantie kan niet meer overtroffen worden

ik weet dat ik zot ben van een caravan

zoals heel veel Belgen trouwens

stond vandaag in De Zondag

maar ons villa'ke in Competa

liet mij die caravan gauw vergeten

echt waar

dit huisje had alles wat ik van een vakantiehuisje verwacht

veel ruimte binnen en buiten

privacy 

uitzichten

genoeg schaduwplekjes om te haken

lekker eten in de buurt

(en niet duur)

mooie stadjes om te bezoeken:

Nerja, Malaga en topper Granada

een tof strand 

met bijna evenveel eetplekjes als onzen dijk

alle dagen stralend weer

en ik weet niet,

maar ik heb precies toch ergens Spaans bloed

want ik kon er echt goed tegen,

tegen de warmte

misschien moet ik toch eens aan emigreren denken

allé, 

we hebben een zalige vakantie achter de rug

maar als ge nu denkt

dat er bij ons nooit iets misloopt....

dat is ook niet zo hoor

we hebben weer stoten beleefd

daar vertel ik morgen enzo verder over

nu eerst mijn brunchke in orde brengen

de oma's en opa's komen eten

tot morgen

Zo speelden wij ........zelf

door zo over het spelen van ons kinderen

te schrijven

komen de herinneringen van mezelf weer boven 

man wij hebben gespeeld

die kindertijd

die duurde pakt een jaar of 10

tot een jaar of 5 herinner ik mij niets meer

en vanaf 15 bent ge geen "kind" meer

maar die 10 jaar

die lijken het grootste deel van mijn leven te zijn

zoveel dat ik daarvan nog weet

en zo zalig dat die waren

(niet dat het later slechter werd,

integendeel,

maar ik heb de allerzaligste kindertijd ever gehad)

en als ik nu mijn kinderen hun spelen bekijk

awel

ik was wat van alledrie

zelfs de gezelschapsspellekes

want dat deden wij thuis heel veel

wij waren met 4 meisjes

allemaal 2 jaar tussen

dus ideaal

en  ons moeke en ons vake speelden ook mee

dat was dikwijls op zondagavond

de spellekes

altijd plezant

altijd ruzie

tja...niemand verliest graag

maar ik had ook graag andere kinderen 

om mee te spelen

op woensdag spraken wij altijd af:

komt gij bij mij spelen?

of :

mag ik bij u komen spelen?

dan vertrokken wij te voet

of met ons fietske

en we wisten om hoe laat we thuis moesten zijn

wij verzonnen ook spellekes

met mijn BFF van toen

(ja toen had ge ook al een "beste vriendin")

speelden we meid en prinses

om beurten was iemand meid en de andere prinses

(op zondag speelden we dat niet, 

dan konden we de week juist in 2 verdelen)

en de prinses had een aantal keren 

het recht om iets te "eisen"

dat was goed afgesproken en bepaald:

zoveel keer moeten buigen

zoveel klusjes doen

en alle andere meisjes jaloers

die wilden ook meedoen

maar dan mochten ze alleen meid zijn

en dus wilden ze niet

we hadden ook een ander spelleke:

schat

we hadden 

(waarschijnlijk op de kermis gewonnen)

elk een slijperke met een wereldbolleke op

dat was de schat

zij woonde in een groot huis

waar ge helemaal rondom in den hof kon

diene hof hadden we in twee verdeeld

elk had zijn domein

en daarin verstopten we dat wereldbolleke

(5cm hoog denk ik)

ergens in de planten

na een tijdje hebben we afgesproken

dat we het wel moesten kunnen zien staan

die hadden nen hele grote hof dus...

dan moesten we elkaars schat gaan zoeken

maar

als de andere ons zag

moesten we terug naar ons  eigen stuk

woensdagen en woensdagen speelden we dat

heel af en toe slaagden we erin

om dat schatje te vinden

dat was echt een overwinning

maar ik speelde ook met andere kinderen hoor

bij ons in de buurt woonden er veel

en wij kwamen altijd bij elkaar

in het 't Veldwegske

ondertussen ligt er bestrating

maar vroeger was dat nog echt een zandwegske

met de nodige putten en plassen

daar hebben wij met den hoop ook uren en uren gespeeld

dan maakten wij winkeltjes op de grond

in zand kunt ge goed tekenen

en dan verkochten we zaadjes van de grassen,

blaadjes van bomen,

kleine kiezels,

allé alles wat ge in de natuur en in het veld kunt vinden

of we verzonnen een spel

om zo ver mogelijk op straat te wandelen

(dat was dan wel in de echte straat)

zonder gepasseerd te worden door een auto

als er nen auto aankwam moesten we terugvluchten

werden we gepasseerd

dan moesten we blijven staan

tot iemand ons kon verlossen

spannend wie het verste geraakte

of we speelden 

"tikkerke-met-de-fiets-door-heel -het-dorp"

ik heb nog littekens op mijn knieen, 

van te vallen met mijne fiets op zo'n kiezelwegske

ook met de barbies speelde ik graag

wij hadden er geen 35 gelijk de kinderen nu

wij hadden er elk één

waar zeer goed voor gezorgd werd

den ene had een slaapkamer

den andere een living

(wel nog in hout, veel mooier dan dat roze plastieken spul van nu)

iemand had een badkamer

een zwembad

en zelfs een mobilhome!

en samen hadden we dus alles wat nodig was

of we knutselden dat

en wij hadden het geluk

een moeder te hebben met naai-en breitalent

ons moeke maakte de allermooiste barbiekleedjes

we hebben ze nog!

ook toen veranderde heel de serre

(nu noemen we dat een veranda,

wij zieiden de sère)

of de gazon

of de tent

(want heel de zomer stond er een tent in onzen hof)

in een barbiewereld

altijd spijtig als het 5 uur was geworden

want dan moesten we naar huis gaan

dat was ook den tijd van de "lucifers"

kent ge dat nog?

zo'n klein poppekes

die in een heel klein doosje zaten

wij hadden dat

maar wij hadden ook de "Sweets"

dat waren van namaakbarbies

twee babiekes

lucifers kon iedereen toen kopen

maar die Sweets niet

(iets dat andere kinderen niet hebben

of kunnen hebben

is altijd wat specialer, toch?)

voor die lucifers

en die sweets maakten we ook allemaal meubelkes

en zelfs een fietsstoeltje

spijtig genoeg zijn we één van de sweets zo kwijtgeraakt...

enfin

ik denk dat ik kan besluiten met:

ik was ook een buitenspeelkind

dat overal rondcrosste

heel hard zelfs

(wel alleen met goed weer)

ik liet de barbies 

(en de sweets, en de lucifers)

hele soaps beleven

en ik was ook graag

"in den hoop"

het enige verschil

met mijn eigen kinderen

ik las zo graag

ik kon uren en uren lezen

dat hebben die van mij

als kind

nooit gedaan

(of zou dat het stukje

beeldscherm zijn? )

groetjes

vee

chirojongen

dat ze hier thuis bij de chiro zijn

dat is geen nieuws zeker

maar ja

daar is ook altijd zoveel over te vertellen hè

eerst gaan de meisjes 10 dagen kamperen op de wei

en dan komen de jongens

ik had al verteld over het verschil van valiezen vullen
maar er zijn nog verschillen hoor!
zo kreeg ik bijvoorbeeld
(wel de allerlaatste dag pas)
een uitgebreid verslag in briefvorm
van de meisjes
ook naar de rest van de familie hadden zij iets gestuurd
van de Ferre kreeg ik
1 kaartje
met wat tekst en dan de boodschap:
dit is de enige kaart
is ook voor moemoe, memeke, jan enzo...
allé, ik heb die dan maar het kaartje voorgelezen

de chirojongens,

vanaf Kerel

(dat zijn de 15/16 jarigen)

die rijden met de fiets op kamp

aja !!! 

dan hebben ze nen dag extra kamp

enen dag vroeger dan de bus
vertrekken ze met de fiets

en die komen ook terug met de fiets!
dat is pas 's avonds
en alle ouders, liefkes, zussen,
leiders, fietspechvogels,...
zitten dan in het plaatselijk café te wachten
pas op hè
dat is nen hele show...
eerst stoppen ze nog aan hun chiroheem
daar trekken ze allemaal hun uniform aan
over hun fietstenuekes
daar verwittigen ze dan het café
1: met hun bestelling
(vorig jaar stond daar nog veel Icetea op de plateau,
nu zag ik toch meer pintjes)
2: om te verwittigen dat ze daar binnen 10 minuten zijn
zodat iedereen naar buiten kan en een erehaag vormt
en dan arriveren ze
onder luid fluitjesgeluid
allemaal samen
en alle moeders aanwezig
zeggen dan:
"amai, bij dit moment
moeten we toch efkes slikken"
ze fietsen nog een "ereronde" rond het café
en dan stappen ze af
en zetten ze hun helm af
tot dan lijken die dus allemaal op elkaar
allemaal met dezelfde kleren
(dat is nu eenmaal zo bij een uniform )
allemaal bruin verbrand
en allemaal bezweet en vol stof
allé, ik had onze ferre er amper tussen herkend
maar ik had hem zonder helm ook bijna niet herkend...
gelukkig had mijn zus
die mee was gegaan om te koken
mij al een beetje gewaarschuwd...
"Vee", had ze gezegd,
"ik zeg het maar,
niet verschieten als ze toekomen
maar
ze hebben op kamp "kapperke" gespeeld"
de leider die ooit eens iets met een kapster had gehad
had zich laten gaan
met zijn tondeuse
rondomrond heel kort
en dan bovenop nog lang
precies zo een soepkommeke op hun hoofd
en daaromheen gesnoeid
ze zagen er "knap" uit
en moest diene leider nu van dat liefke ooit
iets geleerd hebben
maar niks van
hij kon helemaal niet recht scheren
dus hebben die echt precies
een kapsel
waar de ratten aan gegeten hebben
allé
er waren veel moeders die schrokken
want bij sommigen was het echt heel mottig
moet ge weten dat onze Ferre
vlak voor het kamp nog naar de kapper was geweest
ook weggesmeten geld...

allé,
maar die mannen glunderen dan toch!
ze krijgen hun pintje
of cola of icetea
de cafébaas
(ook nen oudleider)
heeft voor spaghetti gezorgd
en daar zaten ze dan allemaal
de Kerels van Weerde
en heel raar
op 10 dagen
zijn dat geen kerels meer
ze zijn veranderd in
MANNEN
echt zenne
't kind is er af
in ene keer
(allé, ik zie het nu pas waarschijnlijk)
maar mannekes
als dat de toekomst van
chirojongens Weerde is
dan is die chiro in goei handen!!!
zo'n toffe companie dat dat is

en met al die herinneringen van
"de groote oorlog"
dan beseft ge pas goed
moesten die 100 jaar geleden geleefd hebben
dan vertrok dat vriendengroepje
misschien wel naar den oorlog
slik
slik
slik

en dan
na een pintje
(of twee)
wil hij toch naar huis
MDH blijft nog efkes dikke Duvels drinken
't mocht hè
hij was met de fiets
en zijne congé begon
maar ik was nog niet helemaal klaar met inpakken
(we vertrokken den dag nadien)
dus ik ging mee naar huis
en dan
na 210 km fietsen naar daar
na 10 dagen kamp waar ook gefietst werd
na 210 km terug naar huis fietsen
...
breekt zijn sleutelke af in het slot

wij dus naar huis
met het achterwiel in de lucht
elk om beurten
want pffff
dat weegt veel
zo ne fiets
en dat is ferm lastig
respect voor de veldrijders!!!
die lopen meer met hun fiets op hun schouders
dan dat ze erop zitten
maar!!
we zeggen tegen elkaar:
gelukkig dat ge dat hier pas voorhebt
stel u voor dat ge van de Ardennen zo naar huis moest komen
(zou niet zijn zenne,
want er was ne volgwagen mee)
hà
en het was nog niet gedaan met zijn geluk
want halverwege zeg ik:
zeg Ferre,
ge hebt uwe pas toch hè
(vorig jaar was er ene zijn pas kwijt op kamp
en die vertrokken met de vlieger,
wij nu ook)
OEPSIE !!!
nee,
kwijt was hem niet
maar zijn rugzakske
met zijne pas
lag nog wel in het café
allé
moeder met de geblokkeerde fiets
verder gesukkeld
ferre met mijne fiets
terug naar het café om zijn rugzak op te pikken
gelukkig hè
dat hij zijn moeder heeft
om eraan te denken

dat is en blijft toch ne vergeetkop
(maar dat zijn verhalen voor nen andere keer)

groetjes
vee

Zo speelden wij.....Ferre

de eerste was een fantasiewereldkind

de tweede was een anderemensenkind

en den derde was weer helemaal anders

diene was twee soorten tegelijk

ofwel een beeldschermkind

uren kon hij naar televisie kijken

ik hoorde hem niet

wel de onnozelste programma's eerst

disney channel

bweikes!!!!

en nog meer herhalingen dan de kampioenen

hij kon dat uren, maar hij mocht dat niet zenne

bij onze Ferre moesten we daar echt ne limiet opzetten

maar als den televisie dan afgezet werd

dan had hij nog wel ne game-boy

nen nintendo

ne PSP

ne WII

ne computer

ne Playstation is er nooit gekomen

we hadden genoeg beedschermspul

we probeerden wel ander speelgoed hoor:

auto's met afstandsbediening

vanalles van Lego

of Knex

en hij was daar altijd zo enthousiast over

tot hij het in zijn handen had

efkes mee spelen

en nee...het lag hem niet

of het was direct kapot...

zijn neefjes konden uren bouwen met Lego

heel hun vensterbank 

(en dat was een heel brede)

stond vol met hun maaksels

maar onze Ferre speelde er amper mee

dus onze ferre was (is nog altijd) een beeldschermkind

maar hij was vroeger

nog veel meer

een buitenspeelkind

gelukkig hebben wij nen hof

gelukkig wonen wij in een doodlopende straat

gelukkig veel kinderen in de buurt

want die hebben buiten gespeeld!

niet te doen

ik heb zelfs een bel omhooggehangen

(zo een klok met een klepel hè)

en als ze naar huis moesten komen

of komen eten

dan belde ik heel lang

en ze mochten zo ver gaan spelen als ze wilden

als ze de bel maar konden horen

ik was dat moe

uren buiten staan roepen van:

komen eeeeeeeeeeten

of erger nog

zelf op zoek moeten gaan

(terwijl het eten dus klaar of bijna klaar is,

dan kunt ge geen kinderen gaan zoeken zenne

als de patatten nog staan te koken)

op het einde van ons straatje

was "het boske"

ge kent dat wel zeker

zo een paar lappekes bouwgrond

waar bomen en struiken op staan

daar hebben die gespeeld!!!

en kampen gemaakt

en in de bomen geklommen

ik vergeet nooit die keer 

dat ik ze toch ging zoeken

en aan den bres kinderen vroeg:

maar waar is onze Ferre ???

en ze naar boven in den boom wezen

hoog in den boom

onze Ferre was nen echte waaghals

het boske is ondertussen weg....

staan huizen op...

en de gemeente

die hebben honderd meter verder

een speelpleintje geplaatst

zie...

dat vind ik nu de 

GROOTSTE GELDVERSPILLING

goed bedoeld hè

daar niet van

maar in plaats van te investeren

in duur speeltuig

en bankskes

en gazon dat dan afgereden moet worden

zodat ge een "op het zicht" mooi speelpleintje hebt

 waar ge bijna nooit een kind ziet spelen...

soms zit daar eens een oma

en is er een eenzaam kindje wat aan het schommelen

maar meestal zijn die leeg

awel in plaats van zo'n dure speelpleintjes

kochten ze beter zo'n lappeke grond op 

met een boske

(de grond is toch even duur)

zorg dat daar wat klimbomen in staan

wat struiken

probeer ervoor te zorgen dat er niet te veel netels en doornstruiken staan

(valt ook mee van onderhoud)

en ook dat er geen groenafval gestort wordt

(dat is toch niet te geloven:

5 vierkante meter onbebouwd

en op ne wip en ne flik 

ligt dat vol gazonmaaisel en snoeihout)

en DAN hè

dan zullen de kinderen nogal spelen!

maar ik ga het ze nooit kunnen wijsmaken vrees ik...

allé, ik ben wel blij

dat ons eigen kinderen

(want ook de meisjes hebben daar heel veel gespeeld)

daar samen met alle kinderen van de straat en de buurt

daar zo'ne zalige tijd hebben gehad

voor onze Ferre dus dat boske

het straat zelf

waar hij met zijn fiets, ligfiets, step, trike, rolschaatsen, gocart...

kon ravotten

maar ook:

onze trampoline

we hebben ooit geinvesteerd

in een degelijke trampoline

en daar werd 

(ook weer door alle kinderen )

ongelooflijk op gespeeld

uren en uren en uren

zaten die erop

en allemaal spellekes verzinnen met ballen en vanalles

de buren hebben veel moeten verdragen:

lawaai en geroep

ballen in hun tuin

het eentonige geluid van het springen 

ocharme feitelijk

de buren noemen onzen hof 

nog altijd

het plaatselijke Walibi

(ook omdat we nog later 

een zwembad geplaatst hebben)

ja

als het droog weer was

en als het eerste kind kwam bellen of kloppen

dan was onze Ferre niet meer te zien

maar...

als hij alleen was

of als het slecht weer was

dan was het echt zo een computer-televisie-freakske

raar hé

hoe verschillend kinderen kunnen zijn

groetjes

vee

zalige zalige vakantie

nee, ik wil hier niemand jaloers maken

maar

wat een zalige vakantie heb ik al gehad

eerst een weekje aan onze Belgische kust

in het allergezelligste

appartementje

dat alles had wat ik verlangde:

modern en nieuw

een zeezicht om U tegen te zeggen

ruim genoeg

met ne senseo 

(ik ben toch een koffiesjat zenne)

een sparwinkeltje naast de deur

en reken daar nog eens

goed weer bij

en een breed strand

en goei companie

die eerste week was geweldig

ik zat direct in vakantiemodus!

daarna waren er 10 dagen

veel minder goed weer

dat gaf niet

mijn vel kon efkes geen zon meer verdragen

en nu kon ik mij lekker laten gaan 

in de veranda achter mijn naaimachine

(als de zon schijnt, 

is het daar in de zomer niet uit te houden)

ik maakte veel

heel veel

mijn kofferke met

"kadootjes voor ge weet maar nooit"

is goed aangevuld
na de bankkaartenzakskes
en de zonnebrilzakjes
maakte ik ook nog pamperetuikes

komt altijd van pas
als we een babietje gaan bezoeken
en de naam kan ik er nog altijd op flocken

ik maakte ook nog 3 poppen

's morgens vroeg
en 's avonds laat
ik deed ook andere dingen
saaie dingen
zoals de ramen sappen
de zolder opruimen
den bureau opruimen
kuisen
het kippenhok verversen
(ik heb tegen de kippen gezegd:
het hok is om te slapen
en om eitjes te leggen
niet om in te kakken!!!
maar ik denk niet dat ze gaan luisteren )
snoeien
mijn wollekes en stofkes opruimen
maar ook plezante dingen
zoals boodschappen doen met de fiets
jawel IN de regen
naar de bibliotheek gaan
veel cake bakken
(mijn eieren moeten op
en ik vries de cake in)
en ik bracht ook nog eens een bezoekje aan Kristel van wol en zo
binnenkort gaan we twee weekjes op vakantie
en ik mag mij toch niet vervelen zeker...
dus ik zocht kleurtjes bij elkaar
om nog maar eens een deken te haken
(straks heb ik meer dekens dan poppen,
misschien voor ne give away?)
ik had geluk
er waren juist weer nieuwe kleurtjes annell rapido binnen

ja, en ik kon mij natuurlijk niet inhouden
en ben er dus al een klein beetje aan begonnen

allé
voor mij kan de vakantie echt al niet meer stuk
ik wens iedereen die hier meeleest
een even toffe vakantie!
groetjes
vee

Zo speelden wij.....Lisse

hoe schoon ons Nette 

op haren alleen kon spelen

met elk prulleke da ze in haar pollen kreeg
( ze vulde trouwens zelf nog aan
dat ze eens met het onkruid dat ik aan het wieden was
popjes had gemaakt om mee te spelen,
stokjes waren lijfjes,
en plukjes gras enzo werd het haar,
en dat ze op kamp altijd koppelke speelt
met haar mes en vork)

bij ons Lisse lukte dat niet...

ons Lisse die had vriendinnekes en vriendjes nodig

of ons

of haar zus

of....

die wilde samen spelen

als er dus volk was

was die content!

gelukkig woonden er in onze straat

veeeeeeel kinderen

en voor de rest sprak ze genoeg af

in de weekends en de vakanties

dan was er meestal wel een logeetje voor haar

ofwel ging zij ergens slapen

die was (is) ne gansen dag "op schok"

maar het liefste van alles

speelde ze gezelschapsspelletjes

pap? pelleke pele ?

(pap, spelletje spelen?)

is nog steeds haar uitspraak

tja
ze moet het aan haar vader vragen

want ze weet dat haar moeder spellekes haat

ik kan er niet aan doen

ik speel echt niet graag spellekes

ne keer Yathzee

of scrable

of rummy cub

of iets simpel met de kaarten

tot daar aan toe

de rest is echt 

TEGEN MIJN GOESTING

gelukkig doet MDH dat wel graag

en kan hij moeilijk nee zeggen

tegen zijn Lisseke

dus wordt er hier nog altijd veel gespeeld

momenteel is het 

master mind

daarvoor was het 

Boonanza

(lig ik wel plat van het lachen
als ik die bezig hoor

dan kopen die allemaal bonen enzo
echt een raar spel)

Times up

Jungle Speed

(daar krijg ik serieus de zenuwen van)

en ooit heb ik de vergissing begaan

 haar het kaartspel

Kolonisten van Catan te leren

ik heb dus al moeten beloven

op onze vakantie in Spanje

dat zeker ene keer met haar te spelen

ook al probeer ik van:

de Ferre kan dat ook zenne !

niks van

ik heb het aan mijn been

wat ons Lisse ook wel graag deed

was creatief bezig zijn

(het kind IS mijn dochter hè)

ze heeft zo al vanalles gemaakt:

een kussen geknoopt (zo een smyrna ding)

zelf een fotoboek gescrapt

met kraaltjes gewerkt

met macramédraad vanalles maken
borduurwerkjes

daar kon ze echt mee bezig zijn

één keer heeft ze ook leren haken
volgens mij zat ze nog in de lagere school toen

en ze kon het goed!

ze haakte een hele sjaal voor zichzelf

met verschillende kleurtjes zelfs
en ze hield het vol
tot de sjaal lang genoeg was

ze maakte alleen één vreselijke fout...

toen ze klaar was

knipte ze al die losse eindjes af...

ik had het te laat gezien...

ze heeft die sjaal dus maar een paar keer kunnen aandoen

want dan kwamen overal die draadjes los
ik kon het echt niet meer oplossen

daarna heeft ze niet veel meer gehaakt
ocharme

zo speelde

(speelt,
ze is 18,
er zijn 4 vriendinnekes in den hof,

ze hebben gezwommen,

in de zon gelegen,

chips gegeten en de Flair besproken,

en nu zijn ze Peking Mysteries aan het spelen)

ons middelste

groetjes

Vee