eigenlijk feitelijk
ben ik toch geen goei moeder zenne
als ik er zo over nadenk.......
vandaag was onze ferre van den trap geschoven
deze morgen
met veel kabaal
en ik had niets gehoord....(dat is dus naast ons kamer)
't manneke verkondigde dat het er lelijk uitzag, onder zijne voet
en wat zeg ik?
ga maar mee zwemmen, dan ontsmet dat wel
kijken heb ik niet gedaan, want ik haat het als er bloed
of blauwe plekken
of erger nog: breuken ofzo
aan te pas komen
daarstraks liet hij het toch zien
oei oei
ene hele lap vlees die eigenlijk loshing, aan het kussentje van zijn dikke teen
(ikke al blij dat hij toch mee was gaan zwemmen, daarmee was het toch ontsmet)
dan moet ik al mijn moed bij elkaar rapen om dat toch te verzorgen
liefst van al stopte ik hem wat compressen en plakband in zijn pollen en moest hij het zelf doen
en dan....
nog duizend keer erger
MDH is vandaag aan zijn oog geopereerd
life
geen volledige verdoving
(niet dat met laser zenne, echt zijn lens eruitgehaald en daar iets mee gedaan want hij heeft een soort cataract,
ben dus niet alleen een slechte moeder, ben een even slechte echtgenote, weet nog niet eens deftig wat er aan de hand is)
ik moest hem tegen half zes in 't kliniek gaan halen
hij zat al klaar
en ik viel bijna direct van mijne sus
liep hem daar met zo'n verband rond zijn oog
precies of hij was een oog kwijt!
en dan die vieze bruingele isobetadine plekken in zijn gezicht
en toen hij begon te vertellen, moest ik echt wel efkes gaan zitten
echt gevoeld had hij het niet
maar dat duurde ongeveer een uur, en heel den tijd toch goed bij bewustzijn
hij was er niet goed van
(en dat wil wat zeggen!)
en ipv dat ik dat dan opvang enzo
en wat troostende woorden uitspreek....
't enige dat mij nog interesseert:
IK MOET DAT TOCH NIET VERZORGEN ZEKER
ja natuurlijk wel
vanaf morgen ne keer of 4 druppelkes in zijn ogen
de hel dus
daar slaap ik bijna niet meer van als ik eraan denk
zo'n slechte verpleegster
ik weet nog dat ons nette, toen ze net kon lopen tegen een randje van de muur viel
serieuze snee in haar voorhoofd
dat kind op mijnen arm
ne keukenhanddoek daartegen
(ik heb ooit eens gelezen dat gestreken keukenhanddoeken steriel genoeg zijn, sindsdien is dat mijn argument om ze toch te blijven strijken)
naar den dokter
te voet
en heel den tijd naar den andere kant kijkend
bij den dokter dat kind in zijn armen gestoempt
moestekik ne man zijn.....
ik viel flauw bij de bevalling!
en ik was zo over mijn moederschap voor de rest aan het denken
eigenlijk ook niet zo denderend zenne
ze MOETEN van mij hun dagelijkse portie fruit/groenten opeten
(en jonge moeders, geloof niet dat ze dat na ne keer of 9 wel lusten....die van mijn hebben veel groenten en fruit al ne keer of 900 moeten proeven.....ze braken het niet meer uit! maar graag lusten? vergeet het! aan tafel nog steeds ambras om 5 spruiten of 1 champignon op te eten)
voor HUISWERK had ik thuis echt het geduld niet meer, was voor MDH
voorlezen deed ik wel, maar pfffff niet bij elk kind apart zenne
bij één van de drie en de anderen moesten er maar bij komen als ze ook een verhaaltje wilden
als ze naar de foto's kijken beweren ze nu ook dat het bijna VERWAARLOZING was met wat voor kleren en kapsels ik ze liet rondlopen
ik ONTPLOF nog bijna wekelijks als de taken niet gedaan zijn
den IPAD is van mij!!!!!!!!
wij reden vroeger altijd met de fiets
regen of wind!
hun moeder wist ook altijd ALLES vanop school.....
gezelschapsspelletjes speel ik ECHT NIET GRAAG
echt niet hè
ook voor MDH
ai ai
ik ga stoppen
want ze lezen af en toe ook mijn blog
en wie weet
misschien vinden ze dit wel genoeg reden om mij te ontvoogden
dan laten ze zich nog scheiden van mij
